Wie ben ik?

"I was a personality before I became a person - I am simple, complex, generous, selfisch, unattractive, beautiful, lazy and driven."
Quoted Barbara Streisand.

Iedereen heeft wel eens zo'n moment dat ie zich afvraagt: 'Wie ben ik?' Zo'n moment dat het tijd wordt om even met jezelf op de bank te gaan zitten voor een kleine zelfanalyse. Ik had laatst zo'n momentje. Het moment kwam niet helemaal spontaan op, het werd eigenlijk gevoed door een gesprek met een vriendin. Met Marlies. Onder het genot van een 2e bakkie koffie namen we in een notendop de week, het weekend en ons leven door. Ineens stonden we voor de vraag of je gelukkig bent met wat je doet. Of je werk wel bij je past. En of ooit het moment nog zou komen waarop we onze dromen zouden nastreven. Anders geformuleerd: Wie ben ik en wat wil ik?

De koffie maakte plaats voor een wijntje en het gesprek kreeg kleur. Maar eigenlijk was het geen gesprek. Eigenlijk waren we twee mensen met elk onze eigen monoloog. Allebei in onze eigen wereld, worstelend met die vragen "wie ben ik en wat wil ik". Tuurlijk iedereen heeft wel een antwoord klaar. Meerdere antwoorden zelfs. Je antwoord op die vragen wordt vaak onbewust aangepast en afgestemd op de persoon die ze stelt. Als je baas je die vragen voorlegt, dan antwoord je dat je reuze ambitieus bent, dat je intelligent en sociaal vaardig bent en dat er geen haar op je hoofd is die twijfelt aan jouw ambities om leiding te geven aan het bedrijf waar je werkt. Als je moeder je diezelfde vragen zou stellen, zou je waarschijnlijk antwoorden, dat je misschien wel een dagje minder zou willen werken, omdat je het zo lastig vindt om werk en privé goed te combineren zonder ergens te kort te schieten. Tegen Marlies zei ik dat ik overweeg me te gaan oriënteren op de arbeidsmarkt.  Misschien eens een andere baan.

Marlies vindt haar werk fantastisch.  Ik ken niemand die zo enthousiast wordt als ze over haar werk begint te praten als zij. Ik denk dat als ze een staart zou hebben, dat ze spontaan zou gaan kwispelen! Zij coacht mensen bij de ontwikkeling van hun sociale vaardigheden, dus dit is helemaal haar ding! Maar soms neemt ze haar werk mee naar huis. Dan blijft ze er een beetje in hangen. Dan wordt ze Advies-Marlies. Nu ook. We zaten allebei in onze eigen wereld, mijmerend over ons eigen leven. Maar ineens zaten we samen in mijn leven. Ik schetste wat situaties en ineens stak ze van wal. Advies-Marlies. Met al haar goede bedoelingen. Ik had het eigenlijk niet eens echt  in de gaten. Maar ineens irriteerde het me en ik kon niet uitleggen waarom.

's Avonds, toen ik in mijn bed het gesprek nog eens lag te herkauwen, wist ik het. Het was een ongevraagd advies. Een advies waarop ik niet zat te wachten. Het dwong me tot nadenken. Wie ben ik en wat wil ik. Wie krijgt mijn antwoord op die vragen? Aan wie vertel ik wie ik werkelijk ben, hoe ik me echt voel en wat ik het allerliefste zou willen? Aan mijn moeder niet, aan mijn baas zeker niet, maar aan Marlies kennelijk ook niet.

Who know's the real me? Ik weet het niet. Misschien wel helemaal niemand.